De bespreking van afgelopen zaterdag was vrij intens. Tijdens de bespreking van mijn filmpje werd aan mijn klasgenoten gevraagd wat zij ervan vonden. Het werd duidelijk dat er nog wat aan mijn film moest worden bijgeschaafd, hij duurde te lang en het begin was te spannend, om maar 2 aspecten te noemen.
Wat echter naar voren kwam was dat ik blijkbaar te veel heb geluisterd naar het advies van Karin en Michiel, ik heb te weinig mijn eigen ding gedaan. Omdat ik toch wel heel graag mijn eerste jaar wil halen, leek het me niet verstandig om te veel mijn eigen gang te gaan, het advies volgen van de leraren leek mij de veiligste weg naar een voldoende en deze mening werd gedeeld door mijn medestudenten. De bedoeling van karin en Michiel was juist om ons te laten experimenteren en als het experiment niet zou werken, geen probleem, het gaat om het proces. Maar dit was dus niet helemaal duidelijk bij ons net zo min als het Karin en Michiel duidelijk was dat wij nu in de 4e periode toch wel voorzichtig waren met onze projecten. Maar het gesprek van afgelopen zaterdag was erg goed omdat we nu weten hoe iedereen erin staat.
Ik ben tot het besef gekomen dat alles wat ik voor deze opdracht heb gedaan mij weer een stap verder heeft gebracht in het proces. Dat het filmpje van het kruispunt en de weverij uiteindelijk niet bruikbaar zijn, is niet erg. Vandaar dat ik deze 'experimentjes' ook op mijn blog ga zetten. Maar eerst moeten mijn filmpjes af voor de beoordeling, dus het moet even wachten.
koffie en kopieerappaat
Tijdens de laatste bespreking gaf Karin aan dat ik met te veel losse dingen bezig was: de tango, het kruispunt, de weverij, het kantoor. Haar advies was focus nu op 1 ding.
Jullie zullen je waarschijnlijk wel afvragen waar ik het over heb want er is weinig van te zien op mijn blog. Nou dat komt omdat ik het zelf niet boeiend genoeg vond om met iedereen te delen, eerlijk gezegd vond ik het helemaal niks en wil ik het ook niet laten zien.
Maar goed, een van deze onderwerpen kiezen en die verder uitwerken. Ik laat het contrast van sleur versus dagdromerij varen want dat idee was uit vorm geboren en niet uit inhoud. Ik heb geprobeerd om een interessant uitgangtpunt te vinden voor de dagdromerij, ik vond het boek van Stefanie Schneider echt een goed voorbeeld maar ik kwam eigenlijk niet verder dan de beelden van de tango die vrijheid (mijn ultime dagdroom) zou moeten symboliseren. De beelden die ik hierbij heb gemaakt zijn zo anders dan al het andere werk dat ik het vermoeden had dat die beelden samen niet in 1 film te monteren zijn. Michiel gaf aan dat ik dat pas zeker kon weten nadat ik het had geprobeerd. Terechte opmerking, dus ben ik zaterdag na de bespreking met Michiel gelijk aan de slag gegaan. Oke het was een opzetje maar ik heb het later op de middag aan Karin laten zien. Ik geloof dat zij het wel met mij eens was: geen spannende beelden, het werkte gewoon niet goed samen. Ik wilde dat het contrast tussen sleur en vrijheid duidelijk zou werken, dat er spanning zou ontstaan maar daar waren de beelden gewoon niet boeiend genoeg voor.
Karin vind het filmpje van het kantoor nog steeds een goed uitgangspunt. Ik heb het eerlijk gezegd verwaarloosd omdat ik de kwaliteit van het fimpje zo slecht vind.
Ik heb deze afgelopen week heel wat uren in mijn project gestoken. Vooral veel nagedacht over hoe ik nu verder moest gaan. Ik heb al mijn fotoboeken doorgebladerd om te kijken of ik daar inspiratie vandaan kon halen. Uiteindelijk een paar foto's gemaakt vanuit een heel ander uitgangspunt. Sleur is nog steeds het uitgangspunt maar dan de sleur thuis maar hoewel ik sommige foto's erg goed gelukt vind, is het naar mijn mening te laat om een andere insteek te gaan volgen. Ik wil proberen om mijn oorspongelijke idee goed uit te werken.
Dus in de telefoon geklommen en mijn zus gebeld om te vragen of ik nog een keer bij haar op kantoor mocht komen fotograferen. Tja dan natuurlijk aan de slag met het filmpje waar zowel Michiel als Karin enthousiast over waren!
Gisteren ben ik opnieuw naar het kantoor van mijn zus Andrea geweest om het filmpje wat ik al had opnieuw te maken.
Mijn eerste filmpje was naar mijn mening van te slechte kwaliteit en ik had te weinig 'footage' om er wat meer van te maken.
Wat hadden ze daar een gaaf koffiezetapparaat zeg!! Ik denk dat het toevoegen van het koffieritueel goed past in de routine van het kantoorleven.
Ik ben eerlijk gezegd best tevreden met het filmpje, ik ben een beetje voorzichtig want ik vind het toch nog eng om te zeggen wanneer ik iets van mijzelf goed vind, ik weet heel goed wanneer iets van mijzelf slecht is maar om te zeggen wanneer iets goed, dan moet mijn vertrouwen in mijn werk nog wel wat groeien!
Er zijn nog een paar dingen waar ik niet helemaal zeker over ben- de stills, de muziek, de lengte van de film-, ik hoop dat ik morgen tijdens de bespreking de puntjes op de i kan zetten.
Jullie zullen je waarschijnlijk wel afvragen waar ik het over heb want er is weinig van te zien op mijn blog. Nou dat komt omdat ik het zelf niet boeiend genoeg vond om met iedereen te delen, eerlijk gezegd vond ik het helemaal niks en wil ik het ook niet laten zien.
Maar goed, een van deze onderwerpen kiezen en die verder uitwerken. Ik laat het contrast van sleur versus dagdromerij varen want dat idee was uit vorm geboren en niet uit inhoud. Ik heb geprobeerd om een interessant uitgangtpunt te vinden voor de dagdromerij, ik vond het boek van Stefanie Schneider echt een goed voorbeeld maar ik kwam eigenlijk niet verder dan de beelden van de tango die vrijheid (mijn ultime dagdroom) zou moeten symboliseren. De beelden die ik hierbij heb gemaakt zijn zo anders dan al het andere werk dat ik het vermoeden had dat die beelden samen niet in 1 film te monteren zijn. Michiel gaf aan dat ik dat pas zeker kon weten nadat ik het had geprobeerd. Terechte opmerking, dus ben ik zaterdag na de bespreking met Michiel gelijk aan de slag gegaan. Oke het was een opzetje maar ik heb het later op de middag aan Karin laten zien. Ik geloof dat zij het wel met mij eens was: geen spannende beelden, het werkte gewoon niet goed samen. Ik wilde dat het contrast tussen sleur en vrijheid duidelijk zou werken, dat er spanning zou ontstaan maar daar waren de beelden gewoon niet boeiend genoeg voor.
Karin vind het filmpje van het kantoor nog steeds een goed uitgangspunt. Ik heb het eerlijk gezegd verwaarloosd omdat ik de kwaliteit van het fimpje zo slecht vind.
Ik heb deze afgelopen week heel wat uren in mijn project gestoken. Vooral veel nagedacht over hoe ik nu verder moest gaan. Ik heb al mijn fotoboeken doorgebladerd om te kijken of ik daar inspiratie vandaan kon halen. Uiteindelijk een paar foto's gemaakt vanuit een heel ander uitgangspunt. Sleur is nog steeds het uitgangspunt maar dan de sleur thuis maar hoewel ik sommige foto's erg goed gelukt vind, is het naar mijn mening te laat om een andere insteek te gaan volgen. Ik wil proberen om mijn oorspongelijke idee goed uit te werken.
Dus in de telefoon geklommen en mijn zus gebeld om te vragen of ik nog een keer bij haar op kantoor mocht komen fotograferen. Tja dan natuurlijk aan de slag met het filmpje waar zowel Michiel als Karin enthousiast over waren!
Gisteren ben ik opnieuw naar het kantoor van mijn zus Andrea geweest om het filmpje wat ik al had opnieuw te maken.
Mijn eerste filmpje was naar mijn mening van te slechte kwaliteit en ik had te weinig 'footage' om er wat meer van te maken.
Wat hadden ze daar een gaaf koffiezetapparaat zeg!! Ik denk dat het toevoegen van het koffieritueel goed past in de routine van het kantoorleven.
Ik ben eerlijk gezegd best tevreden met het filmpje, ik ben een beetje voorzichtig want ik vind het toch nog eng om te zeggen wanneer ik iets van mijzelf goed vind, ik weet heel goed wanneer iets van mijzelf slecht is maar om te zeggen wanneer iets goed, dan moet mijn vertrouwen in mijn werk nog wel wat groeien!
Er zijn nog een paar dingen waar ik niet helemaal zeker over ben- de stills, de muziek, de lengte van de film-, ik hoop dat ik morgen tijdens de bespreking de puntjes op de i kan zetten.
En nu?
Ik heb het me deze periode weer lekker moeilijk gemaakt!
Het lukt me gewoon niet om een boeiende beeldtaal neer te zetten die sleur moet uitdrukken. Ik ben vorige week dus in de weverij geweest en heb daar filmpjes gemaakt die de constante herhaling laten zien maar het is gewoon geen boeiend beeld om naar te kijken. Toegegeven sleur is ook niet boeiend, het is juist saai. Maar hoe krijg ik die saaiheid uitgedrukt in beelden die toch interessant zijn om naar te kijken?
Michiel gaf als tip om de herhaling goed aan te dikken en mensen uit te beelden die in een snel ritme handelingen herhalen. Hij noemde als voorbeeld de film 'our daily bread'. Ideeën kwamen naar boven: een postbode die voortdurend brieven in de bus steekt, een cassiere die producten over de scanner haalt, een lopende band werker en ga zo maar door. Ik ben zaterdag beelden die ik al had gaan editen: sleur afwisselen met de tango maar het resultaat is niet echt bemoedigend, ik vind het geen interessante beelden.
Kortom: back to the drawing table!
Eens even pas op de plaats gemaakt en nagedacht bij wat ik de afgelopen weken allemaal heb gedaan voor het dagboekproject. Ik heb tijdens besprekingen werk laten zien waar ik zelf niets in zag in de hoop dat Karin en Michiel er wel iets in zagen. Ik ben een beetje uitgeblust, geen inspiratie en daardoor heb ik elk idee aangepakt en uitgewerkt zonder er echt bij na te denken.
Ik ben bang dat ik dezelfde fout(en) aan het maken ben als in de tweede periode: vorm boven inhoud kiezen. Daarom is het nu tijd om even afstand te nemen en te kijken naar wat ik nu heb en hoe ik verder wil gaan. Een nieuwe aanpak of een ander onderwerp is geen optie, daar is het nu te laat voor.
Het lukt me gewoon niet om een boeiende beeldtaal neer te zetten die sleur moet uitdrukken. Ik ben vorige week dus in de weverij geweest en heb daar filmpjes gemaakt die de constante herhaling laten zien maar het is gewoon geen boeiend beeld om naar te kijken. Toegegeven sleur is ook niet boeiend, het is juist saai. Maar hoe krijg ik die saaiheid uitgedrukt in beelden die toch interessant zijn om naar te kijken?
Michiel gaf als tip om de herhaling goed aan te dikken en mensen uit te beelden die in een snel ritme handelingen herhalen. Hij noemde als voorbeeld de film 'our daily bread'. Ideeën kwamen naar boven: een postbode die voortdurend brieven in de bus steekt, een cassiere die producten over de scanner haalt, een lopende band werker en ga zo maar door. Ik ben zaterdag beelden die ik al had gaan editen: sleur afwisselen met de tango maar het resultaat is niet echt bemoedigend, ik vind het geen interessante beelden.
Kortom: back to the drawing table!
Eens even pas op de plaats gemaakt en nagedacht bij wat ik de afgelopen weken allemaal heb gedaan voor het dagboekproject. Ik heb tijdens besprekingen werk laten zien waar ik zelf niets in zag in de hoop dat Karin en Michiel er wel iets in zagen. Ik ben een beetje uitgeblust, geen inspiratie en daardoor heb ik elk idee aangepakt en uitgewerkt zonder er echt bij na te denken.
Ik ben bang dat ik dezelfde fout(en) aan het maken ben als in de tweede periode: vorm boven inhoud kiezen. Daarom is het nu tijd om even afstand te nemen en te kijken naar wat ik nu heb en hoe ik verder wil gaan. Een nieuwe aanpak of een ander onderwerp is geen optie, daar is het nu te laat voor.
modeshoot
Een paar weken geleden kreeg ik van Mireille een mail dat een studente van de modeacademie Amsterdam -Artemis- op zoek was naar een fotograaf die haar kon helpen bij een project.
Aangezien ik nog nooit een modeshoot had megemaakt leek het me leuk om het een keertje te doen. Dus heb ik gelijk gereageerd.
De modeshoot was afgelopen woensdag in Arnhem. De bedoeling was om een nieuwe look voor Oillily te maken en Shakita, de modestudente, ging voor de rebelse look. De shoot vond plaats in een vies smal steegje in het centrum van Arnhem met veel grafity op de muren.
Aangezien ik nog nooit een modeshoot had megemaakt leek het me leuk om het een keertje te doen. Dus heb ik gelijk gereageerd.
De modeshoot was afgelopen woensdag in Arnhem. De bedoeling was om een nieuwe look voor Oillily te maken en Shakita, de modestudente, ging voor de rebelse look. De shoot vond plaats in een vies smal steegje in het centrum van Arnhem met veel grafity op de muren.
weverij
En weer is er een week voorbij gevlogen, nog 1 week tot de beoordeling en ik begin al aardig nerveus te worden. Ik heb de afgelopen week heel veel foto's en filmpjes gemaakt maar wat als die nu niet goed genoeg zijn?
Vorige week heb ik mijn project met Michiel en Karin besproken, Karin zag mijn beroerselen voor het eerst en ik moest haar even uitleggen wat ik nu wilde vertellen met mijn dagboekproject.
Tot dan toe weinig foto's gemaakt en de foto's die ik heb gemaakt waren nogal inspiratieloos. Ik kreeg het gewoon niet voor elkaar om boeiende foto's te maken die mijn verhaal konden vertellen.
Uiteindelijk liet ik het filmpje zien die ik op het kantoor van mijn zus heb gemaakt. Karin was daar enthousiast over, vooral over het feit dat ik de 'stille' stukken uit het filmpje had geknipt; er werd zo nog meer nadruk gelegd op de sleur. Op deze manier doorgaan was het advies, ik hoef niet perse dingen uit te beelden die echt over mij gaan, mijn idee om een kruispunt te fotograferen/filmen was zo gek nog niet.
Vorige week heb ik mijn project met Michiel en Karin besproken, Karin zag mijn beroerselen voor het eerst en ik moest haar even uitleggen wat ik nu wilde vertellen met mijn dagboekproject.
Tot dan toe weinig foto's gemaakt en de foto's die ik heb gemaakt waren nogal inspiratieloos. Ik kreeg het gewoon niet voor elkaar om boeiende foto's te maken die mijn verhaal konden vertellen.
Uiteindelijk liet ik het filmpje zien die ik op het kantoor van mijn zus heb gemaakt. Karin was daar enthousiast over, vooral over het feit dat ik de 'stille' stukken uit het filmpje had geknipt; er werd zo nog meer nadruk gelegd op de sleur. Op deze manier doorgaan was het advies, ik hoef niet perse dingen uit te beelden die echt over mij gaan, mijn idee om een kruispunt te fotograferen/filmen was zo gek nog niet.
photoshop opdracht
Deze laatste periode van het eerste jaar hebben we nog een photoshop opdracht gekregen, deze luidt al volgt:Maak met behulp van een digitale spiegelrefex camera een foto die de kwaliteit van een 4x5 inch camera evenaart. Druk deze foto af op ca 1x1,2 meter.
We zijn er achter gekomen dat deze kwaliteit gehaald kan worden door meerdere foto's te maken en deze aan elkaar te 'plakken'.
Mijn eerste poging is totaal mislukt. Ik had een rietkraag op de Vughtse heide gefotografeerd, in totaal 29 foto's gemaakt die aan elkaar kon worden geplakt, of op zijn Engels: 'gestitched'. Photoshop wilde er echter niet aan. Alle rietstengels leken op elkaar er waren te weinig herkenningspunten om de foto aan elkaar te stitchen. Het bovenste stuk met de blauwe lucht en de bomen lukte aardig maar bij nauwkeuriger kijken bleken de rietstengels niet door te lopen. Er zat of een knak in of er miste zelfs een stuk.
Philippe noemde nog wat andere programma's naast photoshop die gebruikt konden worden om een foto te 'stitchen'. Een van die programma's heet Hugin. Het is een opensource programma dus gratis te downloaden.
Dit programma gebruikt referentie punten om de foto's aan elkaar te plakken. Ik heb het programma gedownload en het losgelaten op mijn rietkragen. maar helaas, ook hugin wist zich geen raad met het riet, het resultaat was zelf slechter dan photoshop. Maar ik vermoed dat dit voornamelijk ligt aan het feit dat ik nieuw ben met het programma en nog veel over de instellingen moet leren. Het is namelijk ietsie complexer dan het stitchonderdeel van photoshop waar je zelf niets kan instellen, je laadt de foto's in en hoopt maar dat photoshop er iets van kan maken.
Ik ben dus maar een nieuwe foto gaan maken. Vrijdagmiddag ben ik op stap gegaan met mijn camera en statief -volgens Ysbrand gaf dit toch het beste resultaat- en heb een mooi plekje in de binnenstad van Den Bosch gevonden: een wit gebouw naast een mooi bruggetje waarvan de voorkant in de zon stond en de zijkant in de schaduw. Gezien de tijd van het jaar en het moment van de dag: 17.00 uur was het heel mooi licht, geen harde contrasten. Ik heb de belichting op de snijlijn van licht en donker bepaald en deze vastgezet: iso 100, f8:1/50s. Ik had besloten om mijn telelens te gebruiken op 70mm en dus vanaf statief te werken. Met f8 had ik een mooie scherptediepte. In totaal heb ik 20 foto's genomen.
Eenmaal thuisgekomen heb ik in eerste instantie hugin gebruikt om 2 foto's aan elkaar te plakken maar tot mijn verbazing wilde hugin er wederom niet aan. Ik heb het met verschillende foto's geprobeerd maar geen succes, ik kreeg een paar foutmeldingen maar waar die over gingen, geen idee! Ik moet me echt meer in het programma verdiepen. Er staan op internet een aantal tutorials die moet ik eerst maar gaan lezen. Ondertussen toch ook even photoshop op de foto's losgelaten. En...tot mijn verrassing... de foto is gelukt!! Een aantal heeeele kleine afwijkinkjes maar die heb ik weggewerkt, ook stond het huis wat achterover geheld en heb ik het via transformation nog wat rechterop gezet. Dus.. de foto die hier nu te zien is 1x1 meter bij een resolutie van 3oo dpi.
Ik ga het ook nog proberen met Hugin. Maar dan moet ik me eerst wat meer in het programma verdiepen.
Update 16 mei
Vandaag weer aan de gang gegaan met het programma Hugin, als het met photoshop is gelukt de foto's aan elkaar te stitchen dan moet het met hugin toch helemaal wel lukken?
Eerst de tutorial op de website gelezen en daar stond in dat er een hulpprogramma moest worden gedownload om controlepunten te genereren. Dit programma heet autopano en kon op dezelfde site als hugin worden gedownload, wel zo handig.
In mijn eerste poging probeerde ik zelf de controlepunten aan te duiden maar met dat autopano programma hoeft dat dus niet meer. Dat is waarschijnlijk de reden waarom het de eerste keer niet wilde lukken.
Het enige wat ik nu hoefde te doen was de foto's in hugin te laden en het programma deed de rest! Ik hoefde echt verder helemaal niets te doen!
Het eindresultaat laat 2 verschillen zien met het eindresultaat van photoshop:
We zijn er achter gekomen dat deze kwaliteit gehaald kan worden door meerdere foto's te maken en deze aan elkaar te 'plakken'.
Mijn eerste poging is totaal mislukt. Ik had een rietkraag op de Vughtse heide gefotografeerd, in totaal 29 foto's gemaakt die aan elkaar kon worden geplakt, of op zijn Engels: 'gestitched'. Photoshop wilde er echter niet aan. Alle rietstengels leken op elkaar er waren te weinig herkenningspunten om de foto aan elkaar te stitchen. Het bovenste stuk met de blauwe lucht en de bomen lukte aardig maar bij nauwkeuriger kijken bleken de rietstengels niet door te lopen. Er zat of een knak in of er miste zelfs een stuk.
Philippe noemde nog wat andere programma's naast photoshop die gebruikt konden worden om een foto te 'stitchen'. Een van die programma's heet Hugin. Het is een opensource programma dus gratis te downloaden.
Dit programma gebruikt referentie punten om de foto's aan elkaar te plakken. Ik heb het programma gedownload en het losgelaten op mijn rietkragen. maar helaas, ook hugin wist zich geen raad met het riet, het resultaat was zelf slechter dan photoshop. Maar ik vermoed dat dit voornamelijk ligt aan het feit dat ik nieuw ben met het programma en nog veel over de instellingen moet leren. Het is namelijk ietsie complexer dan het stitchonderdeel van photoshop waar je zelf niets kan instellen, je laadt de foto's in en hoopt maar dat photoshop er iets van kan maken.
Ik ben dus maar een nieuwe foto gaan maken. Vrijdagmiddag ben ik op stap gegaan met mijn camera en statief -volgens Ysbrand gaf dit toch het beste resultaat- en heb een mooi plekje in de binnenstad van Den Bosch gevonden: een wit gebouw naast een mooi bruggetje waarvan de voorkant in de zon stond en de zijkant in de schaduw. Gezien de tijd van het jaar en het moment van de dag: 17.00 uur was het heel mooi licht, geen harde contrasten. Ik heb de belichting op de snijlijn van licht en donker bepaald en deze vastgezet: iso 100, f8:1/50s. Ik had besloten om mijn telelens te gebruiken op 70mm en dus vanaf statief te werken. Met f8 had ik een mooie scherptediepte. In totaal heb ik 20 foto's genomen.
Eenmaal thuisgekomen heb ik in eerste instantie hugin gebruikt om 2 foto's aan elkaar te plakken maar tot mijn verbazing wilde hugin er wederom niet aan. Ik heb het met verschillende foto's geprobeerd maar geen succes, ik kreeg een paar foutmeldingen maar waar die over gingen, geen idee! Ik moet me echt meer in het programma verdiepen. Er staan op internet een aantal tutorials die moet ik eerst maar gaan lezen. Ondertussen toch ook even photoshop op de foto's losgelaten. En...tot mijn verrassing... de foto is gelukt!! Een aantal heeeele kleine afwijkinkjes maar die heb ik weggewerkt, ook stond het huis wat achterover geheld en heb ik het via transformation nog wat rechterop gezet. Dus.. de foto die hier nu te zien is 1x1 meter bij een resolutie van 3oo dpi.
Ik ga het ook nog proberen met Hugin. Maar dan moet ik me eerst wat meer in het programma verdiepen.
Update 16 mei
Vandaag weer aan de gang gegaan met het programma Hugin, als het met photoshop is gelukt de foto's aan elkaar te stitchen dan moet het met hugin toch helemaal wel lukken?
Eerst de tutorial op de website gelezen en daar stond in dat er een hulpprogramma moest worden gedownload om controlepunten te genereren. Dit programma heet autopano en kon op dezelfde site als hugin worden gedownload, wel zo handig.
In mijn eerste poging probeerde ik zelf de controlepunten aan te duiden maar met dat autopano programma hoeft dat dus niet meer. Dat is waarschijnlijk de reden waarom het de eerste keer niet wilde lukken.
Het enige wat ik nu hoefde te doen was de foto's in hugin te laden en het programma deed de rest! Ik hoefde echt verder helemaal niets te doen!
Het eindresultaat laat 2 verschillen zien met het eindresultaat van photoshop:
- het eindresultaat is kleiner dan het resultaat van photoshop. De foto van photoshop was uiteindelijk 100x100 cm en de huginversie 78x78 cm. Dus hugin verkleint het eindresultaat want toen ik een van de originele foto's in de gestitchte foto plaatste waren de details in deze foto groter dan in de gestitchte foto.
- de huginversie heeft een beter perspectief; in deze foto staat het huis mooi recht terwijl in de photoshopversie het huis licht achterover helt.
foto met hugin------------------------------ foto met photoshop
Er was ook een verrassende overeenkomst tussen hugin en photoshop: in beide resultaten zat dezelfde fout: de raamkozijnen naast de deuren lieten in beide foto's een knik zien, liepen niet goed door. Ik heb dit foutje verholpen door het stukje met de ramen van de originele foto eroverheen te plakken.
Ik vind ook dat beide programma's goede belichtingscorrecties uitvoeren. Hoewel ik de foto's heb genomen met exact dezelfde camera instellingen zaten er toch een paar afwijkingen in, waarschijnlijk door de kleurbalans die ik wel op automatisch had laten staan. Maar goed, beide foto's laten een mooie egale lucht zien én de muren van het huis zijn ook mooi egaal.
morgen ga ik de photoshop versie laten afdrukken op 100x100 cm. Eens kijken wat het resultaat dan is!
de weverij
Gisteren liep ik de hele morgen na te denken over het dagboek project. Ik ben met mijn camera de straat op gegaan om foto's te maken tijdens mijn route. de foto's waren nietszeggend, ze doen me helemaal niets. Tot nu toe heb ik geen foto's gemaakt waarvan ik zoiets heb: ja die maken duidelijk wat ik wil vertellen!
Gisteren met Mireille wezen brainstormen hierover. Ze kwam naar mij toe om op mijn pc een digitaal fotoboek te maken. Toen ze daarmee klaar was hebben we het over het dagboek project gehad. Ik vind het erg fijn om met mijn klasgenoten over de projecten te praten, ik vind het heel inspirerend en vaak ook heel hulpzaam.
Ik had al een tijdje mijn oude werk in mijn hoofd, ik heb in een weverij gewerkt en de beweging van een weefgetouw is iets wat in mijn ogen de herhaling en de sleur goed uitbeeldt. daarnaast maakt zo'n weefgetouw een prachtige herrie die ook de regelmaat laat horen. Het is bijna muziek!
Als je op de volgende link klikt en dan het videootje activeert, begrijp je wat ik bedoel.
http://89.18.168.193/~weverijmus/index.php?option=com_frontpage&Itemid=1
Mireille vond het een goed idee en eerlijk gezegd begrijp ik van mijzelf niet goed waarom ik dit niet eerder als een serieuze mogelijkheid heb onderzocht. Ik denk dat ik mee in het begin een beetje bezwaard heb gevoeld om mensen lastig te vallen met mijn project maar daar heb ik geen last meer van, is dat de stem der wanhoop?
Ik ben gelijk in de telefoon geklommen en heb mijn beste vriendin Rianne gebeld. Zij werkt namelijk voor een textielbedrijf dat een aantal weefgetouwen heeft staan. En SUPER, ik mag bij weverij foto's en een film komen maken van de weefgetouwen. Het gaat helaas deze week niet meer lukken omdat er nu een paar doeken lopen waarvan het productieproces topsecret is en die ik niet mag vastleggen. Dinsdag is het weverijmuseum in Geldrop open dus ik kan altijd daar nog langs om mijn ding te doen.
Mireille thanks meid!!!!
Gisteren met Mireille wezen brainstormen hierover. Ze kwam naar mij toe om op mijn pc een digitaal fotoboek te maken. Toen ze daarmee klaar was hebben we het over het dagboek project gehad. Ik vind het erg fijn om met mijn klasgenoten over de projecten te praten, ik vind het heel inspirerend en vaak ook heel hulpzaam.
Ik had al een tijdje mijn oude werk in mijn hoofd, ik heb in een weverij gewerkt en de beweging van een weefgetouw is iets wat in mijn ogen de herhaling en de sleur goed uitbeeldt. daarnaast maakt zo'n weefgetouw een prachtige herrie die ook de regelmaat laat horen. Het is bijna muziek!
Als je op de volgende link klikt en dan het videootje activeert, begrijp je wat ik bedoel.
http://89.18.168.193/~weverijmus/index.php?option=com_frontpage&Itemid=1
Mireille vond het een goed idee en eerlijk gezegd begrijp ik van mijzelf niet goed waarom ik dit niet eerder als een serieuze mogelijkheid heb onderzocht. Ik denk dat ik mee in het begin een beetje bezwaard heb gevoeld om mensen lastig te vallen met mijn project maar daar heb ik geen last meer van, is dat de stem der wanhoop?
Ik ben gelijk in de telefoon geklommen en heb mijn beste vriendin Rianne gebeld. Zij werkt namelijk voor een textielbedrijf dat een aantal weefgetouwen heeft staan. En SUPER, ik mag bij weverij foto's en een film komen maken van de weefgetouwen. Het gaat helaas deze week niet meer lukken omdat er nu een paar doeken lopen waarvan het productieproces topsecret is en die ik niet mag vastleggen. Dinsdag is het weverijmuseum in Geldrop open dus ik kan altijd daar nog langs om mijn ding te doen.
Mireille thanks meid!!!!
dromen
Afgelopen weekend ben ik het bos ingegaan in de hoop foto's te maken die bij mijn dromen passen.
Ik heb geexperimenteerd met de manier van fotograferen. Hierbij een aantal voorbeelden
Stefanie Schneider
Een tijdje geleden was er bij het Foam een expositie van de Duitse fotografe Stefanie Scheider. Het project heette Wastelands en was een documentaire over haar vrienden tijdens een reis door de woestijn in de VS. We waren bezig met het privacy project en daarom viel het me op. Later kwam ik het -veel te dure- fotoboek tegen. Scheider bleek te fotograferen met polaroidfilm die over de datum was en hierdoor kregen de foto's een overwerkelijk uiterlijk, de kleuren zijn flets en tegelijk heel intens.
Eigenlijk een prima manier om een droom uit te beelden. Dus ik ging op zoek naar het boek op bol.com maar deze kent Schneider niet. Uiteindelijk kwam ik terecht bij en website van een Duits boekenhuis en daar hadden ze meerdere boeken van Schneider. En wat blijkt?? Na Wastelands heeft ze een vervolgserie gemaakt ven dezelfde vrienden maar dan in een trailerpark in Californië. Deze serie gaat over de dromen van deze mensen en er is ook een film gemaakt. Helaas kan ik de film niet vinden maar het boek heb ik wel besteld en inmiddels in mijn bezit.
Ik heb geexperimenteerd met de manier van fotograferen. Hierbij een aantal voorbeelden
Stefanie Schneider
Een tijdje geleden was er bij het Foam een expositie van de Duitse fotografe Stefanie Scheider. Het project heette Wastelands en was een documentaire over haar vrienden tijdens een reis door de woestijn in de VS. We waren bezig met het privacy project en daarom viel het me op. Later kwam ik het -veel te dure- fotoboek tegen. Scheider bleek te fotograferen met polaroidfilm die over de datum was en hierdoor kregen de foto's een overwerkelijk uiterlijk, de kleuren zijn flets en tegelijk heel intens.
Eigenlijk een prima manier om een droom uit te beelden. Dus ik ging op zoek naar het boek op bol.com maar deze kent Schneider niet. Uiteindelijk kwam ik terecht bij en website van een Duits boekenhuis en daar hadden ze meerdere boeken van Schneider. En wat blijkt?? Na Wastelands heeft ze een vervolgserie gemaakt ven dezelfde vrienden maar dan in een trailerpark in Californië. Deze serie gaat over de dromen van deze mensen en er is ook een film gemaakt. Helaas kan ik de film niet vinden maar het boek heb ik wel besteld en inmiddels in mijn bezit.
een vaste baan
Van 1998 tot en met 2004 heb ik 3 vaste banen gehad. Het langst heb ik het 2,5 jaar bij een werkgever volgehouden. Het begin van elke nieuwe baan was leuk en uitdagend; nieuwe mensen leren kennen, nieuwe werkzaamheden, nieuwe uitdagingen. Maar na een paar maanden kwam resoluut de verveling om de hoek kijken; werkzaamheden werden routine, de mensen, inclusief ikke, hadden niets interessants meer te melden, elke dag leek op de vorige dag, elke week was weer hetzelfde als de week ervoor. De agenda in de pc die automatisch de datum bij hield was een onmisbaar hulpmiddel bij het vaststellen van de dag. Vaak wist ik namelijk niet welke dag het was, ik moest terugtellen naar het weekend, of in mijn agenda kijken of ik afspraken kon herleiden. Mijn grootste angs was dat ik dit 40 jaar moest vol weten te houden, wetende hoe elke dag, elke week, maand en jaar er in grote lijnen uit zou zien. Zou kan het leven toch nooit bedoeld zijn? dacht ik. Er is nog zoveel te ontdekken, te zien, te ervaren!!
De manier waarop ik het 7 jaar heb volgehouden was door mijzelf voor te houden dat het tijdelijk was, dat ik bezig was om het roer om te gooien, dat ik ooit de wereld rond zou reizen en foto's zou gaan maken voor National Geographic. Ik zou in Afrika gaan wonen in een boerderij net als in Daktari met als huisdieren een leeuw of cheeta, een aantal zebra's en een nijlpaard.
Ik leefde echt in een droom, thuis keek ik naar natuurdocumentaires en stelde me voor dat ik ooit in zo'n documentaire zou figureren.
In 2004 stierf mijn vader vrij plotseling. Mijn vader was net 1,5 jaar met de VUT en heeft daarvoor 38 jaar bij één werkgever gewerkt. Zijn doel was om een zo goed mogelijk pensioen op te bouwen waardoor hij er de rest van zijn leven warmpjes bij zou zitten en dan kon hij lekker van het leven genieten. Dit heeft precies 1,5 jaar mogen duren. Dit was voor mij de schok die ik nodig had om wakker te worden. Vanaf dat moment ben ik bezig om mijn dagdromen te realiseren. De dromen zijn hier en daar wat bijgeschaafd zo ik hoef niet perse in Afrika te wonen maar de vrijheid om te doen en te laten wat ik wil blijft de sleutel!
regelmaat=sleur
Ik heb een hekel aan regelmaat, ik raak snel verveeld. structuur in je leven is toch wel aan te raden maar mij lukt het gewoon niet om structuur aan te brengen in mijn dagelijks bestaan. Ik zie structuur als een regelmaat die wordt opgedwongen, het lukt me gewoon niet! Die vervelende klusjes die dagelijks terugkomen waarvan je weet dat het beter is om ze gelijk af te handelen: het lukt me gewoon niet. Bijvoorbeeld de vaat; na 1 dag staat er niet zo veel en als je het gelijk 'doet' dan duurt het minder lang omdat de etensresten nog niet aangekoekt zijn. Hoewel ik dat rationeel wel begrijp kom ik er gewoon niet toe om dagelijk de vaat te doen, geen zin in en zoals al genoemd ik heb een hekel aan regelmaat of routine. Sommige routine sluipt er echter in zonder dat je het in de gaten hebt of je kunt gewoonweg niet zonder.
Ik heb er moeite mee.
Ik weet dat ik gewoon moet beginnen met fotograferen maar wat is mijn aanknopingspunt?
Ik heb een filmpje gemaakt over de routine die voorkomt op kantoor. Film is een stuk makkelijker dan foto's omdat in film het element tijd zit. Je kunt het vergaan van de tijd en de routine die om de hoek komt kijken op deze manier vastleggen.
Ik weet dat ik gewoon moet beginnen met fotograferen maar wat is mijn aanknopingspunt?
Ik heb een filmpje gemaakt over de routine die voorkomt op kantoor. Film is een stuk makkelijker dan foto's omdat in film het element tijd zit. Je kunt het vergaan van de tijd en de routine die om de hoek komt kijken op deze manier vastleggen.
Abonneren op:
Posts (Atom)
