Gisteren liep ik de hele morgen na te denken over het dagboek project. Ik ben met mijn camera de straat op gegaan om foto's te maken tijdens mijn route. de foto's waren nietszeggend, ze doen me helemaal niets. Tot nu toe heb ik geen foto's gemaakt waarvan ik zoiets heb: ja die maken duidelijk wat ik wil vertellen!
Gisteren met Mireille wezen brainstormen hierover. Ze kwam naar mij toe om op mijn pc een digitaal fotoboek te maken. Toen ze daarmee klaar was hebben we het over het dagboek project gehad. Ik vind het erg fijn om met mijn klasgenoten over de projecten te praten, ik vind het heel inspirerend en vaak ook heel hulpzaam.
Ik had al een tijdje mijn oude werk in mijn hoofd, ik heb in een weverij gewerkt en de beweging van een weefgetouw is iets wat in mijn ogen de herhaling en de sleur goed uitbeeldt. daarnaast maakt zo'n weefgetouw een prachtige herrie die ook de regelmaat laat horen. Het is bijna muziek!
Als je op de volgende link klikt en dan het videootje activeert, begrijp je wat ik bedoel.
http://89.18.168.193/~weverijmus/index.php?option=com_frontpage&Itemid=1
Mireille vond het een goed idee en eerlijk gezegd begrijp ik van mijzelf niet goed waarom ik dit niet eerder als een serieuze mogelijkheid heb onderzocht. Ik denk dat ik mee in het begin een beetje bezwaard heb gevoeld om mensen lastig te vallen met mijn project maar daar heb ik geen last meer van, is dat de stem der wanhoop?
Ik ben gelijk in de telefoon geklommen en heb mijn beste vriendin Rianne gebeld. Zij werkt namelijk voor een textielbedrijf dat een aantal weefgetouwen heeft staan. En SUPER, ik mag bij weverij foto's en een film komen maken van de weefgetouwen. Het gaat helaas deze week niet meer lukken omdat er nu een paar doeken lopen waarvan het productieproces topsecret is en die ik niet mag vastleggen. Dinsdag is het weverijmuseum in Geldrop open dus ik kan altijd daar nog langs om mijn ding te doen.
Mireille thanks meid!!!!