http://video.google.com/googleplayer.swf?docId=3292535784391317639&hl=nl
Klik op de link en je kunt de definitieve versie van ons filmpje bekijken. Vergeet niet op 'play' te drukken.
balen!!!!!!
Ik baal en ik niet alleen, Marjon en Ysbrand balen ook! Wat is er aan de hand? Jasper is niet komen opdagen voor onze afspraak vandaag.
We zouden vandaag het filmpje bespreken en wijzigingen doorvoeren. Jasper heeft het filmpje gemonteerd en omdat hij nu niet is komen opdagen én hij het filmpje heeft kunnen we dus niets doen. We hebben al een paar keer zijn voicemail ingesproken maar zijn telefoon staat uit en dus kunnen we hem niet bereiken.
...................................
We zouden vandaag het filmpje bespreken en wijzigingen doorvoeren. Jasper heeft het filmpje gemonteerd en omdat hij nu niet is komen opdagen én hij het filmpje heeft kunnen we dus niets doen. We hebben al een paar keer zijn voicemail ingesproken maar zijn telefoon staat uit en dus kunnen we hem niet bereiken.
...................................
Lente
Gisteren is de lente officieel van start gegaan. Voor de plantjes op mijn balkon was deze al lang aangebroken, ze zitten allemaal in de knop.
1 plantje heeft last van een stel rupsen, deze nestelen zich in de verse groene knoppen van dit plantje en staan zo haar groei in de weg. Vanmorgen maakte ik zo'n vastgekleefde knop open en zag een klein rupsje tevoorschijn komen. Dan vind ik dus zielig en helaas voor de plant heb ik besloten dat de rupsen het plantje mogen gebruiken als pop-locatie!
Dan moeten er verdorie wel vlinders uit komen!
De rups die ik gestoord had, begon even later weer met het maken van zijn/haar pop.
Lang leve de macrolens die ik vorig jaar heb aangeschaft!
1 plantje heeft last van een stel rupsen, deze nestelen zich in de verse groene knoppen van dit plantje en staan zo haar groei in de weg. Vanmorgen maakte ik zo'n vastgekleefde knop open en zag een klein rupsje tevoorschijn komen. Dan vind ik dus zielig en helaas voor de plant heb ik besloten dat de rupsen het plantje mogen gebruiken als pop-locatie!
Dan moeten er verdorie wel vlinders uit komen!
De rups die ik gestoord had, begon even later weer met het maken van zijn/haar pop.
Lang leve de macrolens die ik vorig jaar heb aangeschaft!
Selectie
Ik heb mijn selectie gemaakt, rustig op mij in laten werken, nog een paar wijzigingen doorgevoerd en de selectie ook nog aan een vriendin laten zien. Ik wilde graag weten wat iemand anders er van vond omdat ik het moeilijk vond om er afstand van te nemen en er objectief naar te kijken. Die vriendin van mij vond het een leuke serie en ze vond dat de foto's goed samen werkten. Het is een zeer goede vriendin :-)
Uiteindelijk besloten dat de serie goed genoeg was. Ik heb een digitaal fotoalbum gemaakt en als het goed is ligt hij in de loop van volgende week bij mij in de brievenbus.
Hierbij alvast een paar foto's uit mijn selectie:
Uiteindelijk besloten dat de serie goed genoeg was. Ik heb een digitaal fotoalbum gemaakt en als het goed is ligt hij in de loop van volgende week bij mij in de brievenbus.
Hierbij alvast een paar foto's uit mijn selectie:
Opdracht licht
Afgelopen donderdag samen met Babette en Ysbrand onze opdracht licht uitgevoerd in de studio van de academie. De bedoeling was om van een bestaande foto de belichting na te doen. Ik had de volgende foto uitgekozen:
Wat ik zo mooi vind aan deze foto is dat je de structuur van de huid zo goed ziet, het is bijna tastbaar. Door het licht komen ook haar jukbeen en haar hals mooi naar voren. haar sierlijkheid wordt zeg maar geaccentueerd.
Het licht komt van de zijkant en lijkt me sterk gebundeld. Dit omdat het licht niet zacht over haar schouder straalt, het licht is alleen gericht op het gezicht en de hals van het model. Op de hoek van de schouder is ook een duidelijke refectie van de lichtbron te zien.
Nou had ik een blank model tot mijn beschikking met lang blond haar, dus ik kon niet exact het zelfde resultaat krijgen dus heb ik het juist omgedraaid door het model een witte blouse te laten dragen en een witte achtergrond te gebruiken. Hierdoor probeerde ik het tegenovergestelde beeld te creeëren bijna het negatief van de oorspronkelijke foto.
Ik heb een flitslamp aan de zijkant van het model gezet, dus ze kijkt richting de lamp. Het moeilijkste was om de schaduwpartij onder haar kin net zo sterk te krijgen als bij de oorspronkelijke foto maar ik ben niet echt tevreden met het resultaat. Ik weet niet precies waar het aan ligt. Ysbrand heeft de lamp hoger geplaatst waardoor het licht mee van boven kwam maar dit maakte weinig uit. Ik denk dat het komt omdat het licht niet gebundeld genoeg was, de straal was te breed waardoor haar halspartij te veel werd belicht. We konden geen hulpmiddel vinden die het licht meer zou richten dus uiteindelijk heeft Ysbrand nog met 2 stukken schuim geprobeerd om het licht meer te bundelen. Het hielp wel iets maar niet genoeg.
Mijn model houdt in de foto haar hoofd een beetje schuiner dan in de oorspronkelijke foto en ik heb deze foto daarom uitgekozen omdat zo haar kaaklijn het sterkst overkwam.
Hier nog een foto waarbij ze dezelfde houding als de oorspronkelijke foto aanneemt en zoals je kunt zien komt de kaaklijn hier minder sterk naar voren. Ook is de schaduw bij haar jukbeen te sterk, het komt nu een beetje over als een kuil in haar wang in plaats van het accentueren van het jukbeen.
Ik besef dat het gebruik van strijklicht heel kritisch werkt. Het accentueert de vormen van het gezicht en de structuur van de huid. Dus als de vormen van het gezicht mooi krachtig zijn en de huid is mooi egaal, dan werkt deze belichting goed!
progressie!
In de tweede periode, tijdens het privacy project, was ik enorm op zoek naar een manier om mijn 'oude' aanpak te doorbreken. Hiermee bedoel ik de manier waarop ik een fotoopdracht benaderde voordat ik aan de kunstacademie begon. Ik maakte toen gewoon mooie plaatjes zonder na te denken over wat ik nu wilde vastleggen. Tijdens het privacy project besefte ik dat dat niet voldoende was en probeerde ik om een andere manier te fotograferen. Ik dacht toen dat het lag aan de onderwerpen die ik fotografeerde en ik wilde gewoon compleet andere foto's maken om aan te tonen (vooral aan mijzelf) dat de opleiding haar vruchten begon af te werpen. Ik ben altijd al zeer ongeduldig geweest! Wat ik toen nog niet helemaal besefte was dat het niet lag aan de onderwerpen die ik fotografeerde maar aan de benadering van het verhaal. De benadering van je verhaal bepaalt de foto's die je maakt en niet andersom!
Aan het einde van de 2e periode begonnen dan eindelijk de kwartjes te vallen en ze blijven vallen!!! Vorige week tijdens de lezing van Wiesje Peels werd mij duidelijk dat onderzoek door het maken van foto's heel belangrijk is bij het vormen van een idee. Je hoeft niet al gelijk aan het begin van een reportage voor ogen te hebben wat voor soort foto's je wilt maken. Natuurlijk was het me al door meerdere mensen verteld maar het verhaal van Wiesje, aan de hand van voorbeelden, zorgde ervoor dat ik het eindelijk begreep.
Het laatste kwartje wat -tot nu toe- is gevallen, viel afgelopen zaterdag. Onze opdracht voor deze periode is het seriele beeld, dat betekent dat je aan de hand van meerdere foto's een verhaal moet vertellen. Het verhaal wat je wilt vertellen hoeft niet in 1 beeld duidelijk te worden. Het gaat er juist om dat de beelden onderling gaan werken, dat de kijker geprikkeld wordt.
Bart zei iets in deze strekking terwijl hij naar de foto's van Joost keek. Ik merkte zaterdag dat veel van mijn klasgenoten worstelen met de zelfde vragen: Wat is nu een spannend beeld? Wanneer 'werkt' een foto? Hoe vertel ik een verhaal. Dus het was ook zeer leerzaam om bij besprekingen van de foto's van mijn klasgenoten aanwezig te zijn.
Ik kon veel van de gemaakte opmerkingen ook op mijn foto's betrekken.
Toen Bart en Mels naar mijn foto's keken was ik zeer nieuwsgierig wat zij van mijn foto's zouden vinden. Ik had de week ervoor heel veel foto's gemaakt maar de meeste foto's die ik tot nu toe bij Vincentius had gemaakt waren te uitleggerig, ze waren te duidelijk. Ze waren dan ook niet spannend om naar te kijken. Maar ze waren wel nodig om een beeld te vormen, om uit te zoeken wat wel en wat niet werkt, welke beelden wel en welke beelden niet interessant zijn.
Gelukkig zaten er wel een paar tussen waar ik mee aan de slag kan. Wat mijn zelfvertrouwen wel een oppepper gaf was dat Bart en Mels die foto's eruit haalden die ik zelf ook het beste vond. Alleen hoe nu verder? op welke manier nu de foto's presenteren?
Mels vond de manier waarop ik foto's van Katowice had gecombineerd interessant en die aanpak zou ook goed kunnen werken voor mijn Vincentius project.
Plaats de vrijwilligers niet gelijk in dezelfde foto in hun werkzaamheden maar juist in een situatie die niet hun taak bij Vincentius laat zien en plaats hiernaast een beeld wat de activiteiten van Vincentius uitbeeldt en die twee naast elkaar zouden zo het verhaal vertellen.
Ik vind het echt een stoere aanpak! Ik vind echt dat het werk en ik ben vandaag weer opnieuw foto's gaan maken om deze manier verder te gaan uitwerken.
In het begin moest ik de omgeving weer opnieuw op me laten inwerken maar door te observeren en te gaan fotograferen zijn er verrassend veel boeiende foto's uitgekomen!
Het was wel moeilijk om de goede foto's van die zaterdag te evenaren. De 2 foto's van de man achter het tafeltje en de vrouw die in de keuken een sigaret rookt zijn heel rustig en stylistisch. In het hele gebouw van Vincentius is die rust verder niet te vinden en te veel foto's die op dezelfde manier zijn opgebouwd, lijkt mij ook erg saai. Dus ben ik foto's gaan maken vanuit verschillende perspectieven en hoeken en indeling, etc. Ik denk dat daardoor het boek een stuk dynamischer wordt.
Aan het einde van de 2e periode begonnen dan eindelijk de kwartjes te vallen en ze blijven vallen!!! Vorige week tijdens de lezing van Wiesje Peels werd mij duidelijk dat onderzoek door het maken van foto's heel belangrijk is bij het vormen van een idee. Je hoeft niet al gelijk aan het begin van een reportage voor ogen te hebben wat voor soort foto's je wilt maken. Natuurlijk was het me al door meerdere mensen verteld maar het verhaal van Wiesje, aan de hand van voorbeelden, zorgde ervoor dat ik het eindelijk begreep.
Het laatste kwartje wat -tot nu toe- is gevallen, viel afgelopen zaterdag. Onze opdracht voor deze periode is het seriele beeld, dat betekent dat je aan de hand van meerdere foto's een verhaal moet vertellen. Het verhaal wat je wilt vertellen hoeft niet in 1 beeld duidelijk te worden. Het gaat er juist om dat de beelden onderling gaan werken, dat de kijker geprikkeld wordt.
Bart zei iets in deze strekking terwijl hij naar de foto's van Joost keek. Ik merkte zaterdag dat veel van mijn klasgenoten worstelen met de zelfde vragen: Wat is nu een spannend beeld? Wanneer 'werkt' een foto? Hoe vertel ik een verhaal. Dus het was ook zeer leerzaam om bij besprekingen van de foto's van mijn klasgenoten aanwezig te zijn.
Ik kon veel van de gemaakte opmerkingen ook op mijn foto's betrekken.
Toen Bart en Mels naar mijn foto's keken was ik zeer nieuwsgierig wat zij van mijn foto's zouden vinden. Ik had de week ervoor heel veel foto's gemaakt maar de meeste foto's die ik tot nu toe bij Vincentius had gemaakt waren te uitleggerig, ze waren te duidelijk. Ze waren dan ook niet spannend om naar te kijken. Maar ze waren wel nodig om een beeld te vormen, om uit te zoeken wat wel en wat niet werkt, welke beelden wel en welke beelden niet interessant zijn.
Gelukkig zaten er wel een paar tussen waar ik mee aan de slag kan. Wat mijn zelfvertrouwen wel een oppepper gaf was dat Bart en Mels die foto's eruit haalden die ik zelf ook het beste vond. Alleen hoe nu verder? op welke manier nu de foto's presenteren?
Mels vond de manier waarop ik foto's van Katowice had gecombineerd interessant en die aanpak zou ook goed kunnen werken voor mijn Vincentius project.
Plaats de vrijwilligers niet gelijk in dezelfde foto in hun werkzaamheden maar juist in een situatie die niet hun taak bij Vincentius laat zien en plaats hiernaast een beeld wat de activiteiten van Vincentius uitbeeldt en die twee naast elkaar zouden zo het verhaal vertellen.
Ik vind het echt een stoere aanpak! Ik vind echt dat het werk en ik ben vandaag weer opnieuw foto's gaan maken om deze manier verder te gaan uitwerken.
In het begin moest ik de omgeving weer opnieuw op me laten inwerken maar door te observeren en te gaan fotograferen zijn er verrassend veel boeiende foto's uitgekomen!
Het was wel moeilijk om de goede foto's van die zaterdag te evenaren. De 2 foto's van de man achter het tafeltje en de vrouw die in de keuken een sigaret rookt zijn heel rustig en stylistisch. In het hele gebouw van Vincentius is die rust verder niet te vinden en te veel foto's die op dezelfde manier zijn opgebouwd, lijkt mij ook erg saai. Dus ben ik foto's gaan maken vanuit verschillende perspectieven en hoeken en indeling, etc. Ik denk dat daardoor het boek een stuk dynamischer wordt.
Kunstbende
Zondag tijdens de eerste voorronde van de Kunstbende weer foto's gemaakt.
Dit jaar wilde ik me meer richten op de voorbereidingen in plaats van de optredens.
Ik merk dat ik er geen uitdaging meer in vind om zomaar registrerend te fotograferen. Het is voornamelijk mooie plaatjes schieten zodat de deelnemers een mooie herinnering hebben aan hun optreden.
Heel toevallig heb ik de voorbereidingen, het optreden en de prijsuitreiking van de winnende dansact kunnen vastleggen. Zo heb ik toch een verhaaltje kunnen vastleggen.
Dit jaar wilde ik me meer richten op de voorbereidingen in plaats van de optredens.
Ik merk dat ik er geen uitdaging meer in vind om zomaar registrerend te fotograferen. Het is voornamelijk mooie plaatjes schieten zodat de deelnemers een mooie herinnering hebben aan hun optreden.
Heel toevallig heb ik de voorbereidingen, het optreden en de prijsuitreiking van de winnende dansact kunnen vastleggen. Zo heb ik toch een verhaaltje kunnen vastleggen.
Filmpje
update 17 maart
Hier dan eindelijk een update over ons filmpje.
Ons object: een fiets met een post-it briefje op het zadel geplakt.
Ons verhaal: Een vrouw vertelt haar verhaal over briefjes die op haar fiets worden achtergelaten. op deze briefjes staan poëtische teksten en zij is nieuwsgierig naar de persoon die dit doet.
Het verhaal wordt op een 'man bijt hond' -achtige stijl in beeld gebracht.
Het filmpje moet en documentair vertrekpunt hebben en we denken dat we dat aardig hebben weten te realiseren.
Vorige week hadden we een dummiefimpje gemaakt zodat we alvast konden onderzoeken wat wel en wat niet zou werken. We wilden namelijk niet een compleet uitgewerkt script maken maar veel ruimte overhouden voor eigen interpretatie van de persoon die de vrouw gaat spelen, we hebben de vrouw Lieke gedoopt!
We hadden tot dat moment toch veel discussies gehad over hoe het verhaal nu zou moeten verlopen en ik kreeg het idee dat we niet hetzelfde filmpje voor ogen hadden. Ik had het verhaal eigenlijk al heel concreet in mijn hoofd zitten maar dat gold dus niet voor iedereen. Omdat ik dus al een vrij concreet idee had, speelde ik Lieke even.
Na het bekijken van de dummie zeiden Jasper en Marjon dat zij nu ook een duidelijk beeld hadden gekregen van hoe het uiteindelijke filmpje eruit zou komen te zien. Gelukkig!
Zaterdag hebben we de dummie aan Mels laten zien en hij niet onder de indruk van mijn acteertalenten :-). Het was toch wel zeer duidelijk geacteerd en ik was te uitleggerig. Ik wilde met letterlijke teksten de kijker duidelijk maken wat ik (Lieke) nu van die briefjes vond enz.
Het liet niet echt ruimte voor interpretatie over. Ook was alles in 1 longshot gefilmd wat het kijken ook niet echt spannend maakt. Kortom ik ben blij dat we de dummie hebben gemaakt zodat we er op kunnen letten dat we deze fouten niet zouden maken bij de definitieve versie.
Afgelopen zondag was het dan zover, we hebben ons filmpje geschoten. Jasper had voor 'Lieke' gezorgd en was tevens de cameraman. Ysbrand was de interviewer, Stefanie hield het refelctiescherm vast en Marjon en ik waren de regisseurs, een goede taakverdeling!
Jasper en Marjon gaan het filmpje monteren en dan komen we volgende week dinsdag weer met ons allen bijeen om het resultaat te bekijken en eventuele wijzigingen door te voeren.
Hier dan eindelijk een update over ons filmpje.
Ons object: een fiets met een post-it briefje op het zadel geplakt.
Ons verhaal: Een vrouw vertelt haar verhaal over briefjes die op haar fiets worden achtergelaten. op deze briefjes staan poëtische teksten en zij is nieuwsgierig naar de persoon die dit doet.
Het verhaal wordt op een 'man bijt hond' -achtige stijl in beeld gebracht.
Het filmpje moet en documentair vertrekpunt hebben en we denken dat we dat aardig hebben weten te realiseren.
Vorige week hadden we een dummiefimpje gemaakt zodat we alvast konden onderzoeken wat wel en wat niet zou werken. We wilden namelijk niet een compleet uitgewerkt script maken maar veel ruimte overhouden voor eigen interpretatie van de persoon die de vrouw gaat spelen, we hebben de vrouw Lieke gedoopt!
We hadden tot dat moment toch veel discussies gehad over hoe het verhaal nu zou moeten verlopen en ik kreeg het idee dat we niet hetzelfde filmpje voor ogen hadden. Ik had het verhaal eigenlijk al heel concreet in mijn hoofd zitten maar dat gold dus niet voor iedereen. Omdat ik dus al een vrij concreet idee had, speelde ik Lieke even.
Na het bekijken van de dummie zeiden Jasper en Marjon dat zij nu ook een duidelijk beeld hadden gekregen van hoe het uiteindelijke filmpje eruit zou komen te zien. Gelukkig!
Zaterdag hebben we de dummie aan Mels laten zien en hij niet onder de indruk van mijn acteertalenten :-). Het was toch wel zeer duidelijk geacteerd en ik was te uitleggerig. Ik wilde met letterlijke teksten de kijker duidelijk maken wat ik (Lieke) nu van die briefjes vond enz.
Het liet niet echt ruimte voor interpretatie over. Ook was alles in 1 longshot gefilmd wat het kijken ook niet echt spannend maakt. Kortom ik ben blij dat we de dummie hebben gemaakt zodat we er op kunnen letten dat we deze fouten niet zouden maken bij de definitieve versie.
Afgelopen zondag was het dan zover, we hebben ons filmpje geschoten. Jasper had voor 'Lieke' gezorgd en was tevens de cameraman. Ysbrand was de interviewer, Stefanie hield het refelctiescherm vast en Marjon en ik waren de regisseurs, een goede taakverdeling!
Jasper en Marjon gaan het filmpje monteren en dan komen we volgende week dinsdag weer met ons allen bijeen om het resultaat te bekijken en eventuele wijzigingen door te voeren.
Vincentius
Inmiddels ben ik al 3 keer bij Vincentius geweest. Afgelopen vrijdag kreeg ik een rondleiding en werd mij verteld waar de stichting zich allemaal mee bezig houdt. In 2 uur tijd heb ik alles te horen gekregen: van het opzetten van de voedselbank tot de staancaravan in Vinkeloord voor mensen die geen vakantie kunnen betalen; van de straatkrant tot de winkel met tweedehands spullen.
Gisteren en vandaag ben ik in de ochtend wezen fotograferen. Ik werd zeer vriendelijk onthaald door de vrijwilligers die allemaal boven de vut gerechtigde leeftijd zijn. Waar ik ook kwam, iedereen had wel tijd voor een praatje. Ik probeer om deze opdracht zo open mogelijk te benaderen en niet al in mijn hoofd het soort foto's wat ik wil maken te projecteren. Ik weet nog niet wat de insteek van mijn verhaal precies gaat worden en dus fotografeer ik zoveel mogelijk en luister ik naar alle verhalen die worden verteld.
Terwijl ik door de winkel liep werd ik getroffen door alle herinneringen die bij mij bovenkwamen bij het zien van al die oude spullen. Ik herken namelijk heel veel spullen, die wij vroeger thuis ook hadden. Het is net alsof de winkel als een soort poort naar het verleden fungeert. Op zich vind ik dat wel een interessante gedachte, misschien ééntje die het uitpluizen waard is? ik laat het rustig op mij inwerken.
Morgen ga ik er weer naar toe. In de middag komen de koks om te koken voor het 'sociale' resaurant. Hier kunnen o.a. daklozen voor nog geen 3 euro warm eten.
Donderdag ga ik met de wagen mee om spullen bij mensen op te halen.
Gisteren en vandaag ben ik in de ochtend wezen fotograferen. Ik werd zeer vriendelijk onthaald door de vrijwilligers die allemaal boven de vut gerechtigde leeftijd zijn. Waar ik ook kwam, iedereen had wel tijd voor een praatje. Ik probeer om deze opdracht zo open mogelijk te benaderen en niet al in mijn hoofd het soort foto's wat ik wil maken te projecteren. Ik weet nog niet wat de insteek van mijn verhaal precies gaat worden en dus fotografeer ik zoveel mogelijk en luister ik naar alle verhalen die worden verteld.
Terwijl ik door de winkel liep werd ik getroffen door alle herinneringen die bij mij bovenkwamen bij het zien van al die oude spullen. Ik herken namelijk heel veel spullen, die wij vroeger thuis ook hadden. Het is net alsof de winkel als een soort poort naar het verleden fungeert. Op zich vind ik dat wel een interessante gedachte, misschien ééntje die het uitpluizen waard is? ik laat het rustig op mij inwerken.
Morgen ga ik er weer naar toe. In de middag komen de koks om te koken voor het 'sociale' resaurant. Hier kunnen o.a. daklozen voor nog geen 3 euro warm eten.
Donderdag ga ik met de wagen mee om spullen bij mensen op te halen.
foto opdracht idee 2
Gisteren met veel zooi naar het milieustation gegaan. Eindelijk weer meer ruimte thuis.
Terwijl ik een aantal planken weggooide zag ik in mijn ooghoek iets wat mijn aandacht trok. Daar lag tussen het puin een klein kastje, het zag er nog goed uit en ik vroeg me af waarom het was weggegooid. Het was een massief houten kastje uitgevoerd met mooie details waar iemand anders nog best blij mee was geweest. Een likkie verf erover en het was zo goed als nieuw.
Weer thuis bleef dat kastje ergens in mijn achterhoofd sluimeren en voor ik het wist was daar mijn nieuwe object én mijn nieuwe verhaal!
Ik wil een fotoreportage gaan maken over Vincentius. Bij mij aan de overkant zit de stichting Vincentius waar ze 2e hands meubels etc. verkopen, er is ook een sociaal restaurant waar 6 dagen per week voor daklozen wordt gekookt. De mensen die er werken zijn allemaal vrijwilligers
Ik ben er gisterenmiddag naar toe gelopen en gesproken met Jan Scheepers, een aardige man die de toko daar runt. Hij vertelde mij dat een aantal studentes van Avans een video hebben gemaakt met als doel jonge mensen over te halen om vrijwilligerswerk te gaan doen. Ik kreeg het gevoel dat hij niet op foto's zit te wachten maar tegelijkertijd vertelde hij me wel op welke dagen ik het beste foto's zou kunnen gaan maken. Hij zou het gisterenavond tijdens een vergadering ter sprake brengen, de vrijwilligers moeten er ook mee accoord gaan, en dan hoop ik vandaag iets van hem te horen.
www.vincentiusdenbosch.nl
update om 11.30 uur:
Zojuist een mail gekregen van Jan Scheepers: het bestuur van Vincentius is accoord gegaan, ik mag mijn reportage maken!!! Yeehaaah!!
Terwijl ik een aantal planken weggooide zag ik in mijn ooghoek iets wat mijn aandacht trok. Daar lag tussen het puin een klein kastje, het zag er nog goed uit en ik vroeg me af waarom het was weggegooid. Het was een massief houten kastje uitgevoerd met mooie details waar iemand anders nog best blij mee was geweest. Een likkie verf erover en het was zo goed als nieuw.
Weer thuis bleef dat kastje ergens in mijn achterhoofd sluimeren en voor ik het wist was daar mijn nieuwe object én mijn nieuwe verhaal!
Ik wil een fotoreportage gaan maken over Vincentius. Bij mij aan de overkant zit de stichting Vincentius waar ze 2e hands meubels etc. verkopen, er is ook een sociaal restaurant waar 6 dagen per week voor daklozen wordt gekookt. De mensen die er werken zijn allemaal vrijwilligers
Ik ben er gisterenmiddag naar toe gelopen en gesproken met Jan Scheepers, een aardige man die de toko daar runt. Hij vertelde mij dat een aantal studentes van Avans een video hebben gemaakt met als doel jonge mensen over te halen om vrijwilligerswerk te gaan doen. Ik kreeg het gevoel dat hij niet op foto's zit te wachten maar tegelijkertijd vertelde hij me wel op welke dagen ik het beste foto's zou kunnen gaan maken. Hij zou het gisterenavond tijdens een vergadering ter sprake brengen, de vrijwilligers moeten er ook mee accoord gaan, en dan hoop ik vandaag iets van hem te horen.
www.vincentiusdenbosch.nl
update om 11.30 uur:
Zojuist een mail gekregen van Jan Scheepers: het bestuur van Vincentius is accoord gegaan, ik mag mijn reportage maken!!! Yeehaaah!!
foto opdracht
Zaterdag mijn idee om a.d.h. het paspoort de Nederlandse identiteit vast te leggen, besproken.
Zowel Bart als Mels zijn van mening dat het verhaal niet concreet genoeg is om vast te kunnen leggen, ik zou het mijzelf erg moeilijk maken. Nou ben ik normaal gesproken wel dol op een uitdaging maar ik durf voor deze periode eigenlijk niet te veel risico te nemen.
Dus heb ik besloten om een nieuw object en een nieuw verhaal te verzinnen.
Zowel Bart als Mels zijn van mening dat het verhaal niet concreet genoeg is om vast te kunnen leggen, ik zou het mijzelf erg moeilijk maken. Nou ben ik normaal gesproken wel dol op een uitdaging maar ik durf voor deze periode eigenlijk niet te veel risico te nemen.
Dus heb ik besloten om een nieuw object en een nieuw verhaal te verzinnen.
expo katowice
Op het plein in de academie hangt nu de katowice expositie. Alle studenten die mee zijn geweest hebben daar hun selectie van katowice opgehangen. Ik ben onder de indruk van de diversiteit van de foto's! We zijn allemaal in dezelfde stad geweest en toch hebben we het voor elkaar gekregen om verschillend werk te laten zien. Deze expositie laat duidelijk zien hoe persoonlijk fotograferen is!
Dit is mijn selectie voor de exposoitie geworden:
Dit is mijn selectie voor de exposoitie geworden:
Abonneren op:
Posts (Atom)
