Aan het einde van de 2e periode begonnen dan eindelijk de kwartjes te vallen en ze blijven vallen!!! Vorige week tijdens de lezing van Wiesje Peels werd mij duidelijk dat onderzoek door het maken van foto's heel belangrijk is bij het vormen van een idee. Je hoeft niet al gelijk aan het begin van een reportage voor ogen te hebben wat voor soort foto's je wilt maken. Natuurlijk was het me al door meerdere mensen verteld maar het verhaal van Wiesje, aan de hand van voorbeelden, zorgde ervoor dat ik het eindelijk begreep.
Het laatste kwartje wat -tot nu toe- is gevallen, viel afgelopen zaterdag. Onze opdracht voor deze periode is het seriele beeld, dat betekent dat je aan de hand van meerdere foto's een verhaal moet vertellen. Het verhaal wat je wilt vertellen hoeft niet in 1 beeld duidelijk te worden. Het gaat er juist om dat de beelden onderling gaan werken, dat de kijker geprikkeld wordt.
Bart zei iets in deze strekking terwijl hij naar de foto's van Joost keek. Ik merkte zaterdag dat veel van mijn klasgenoten worstelen met de zelfde vragen: Wat is nu een spannend beeld? Wanneer 'werkt' een foto? Hoe vertel ik een verhaal. Dus het was ook zeer leerzaam om bij besprekingen van de foto's van mijn klasgenoten aanwezig te zijn.
Ik kon veel van de gemaakte opmerkingen ook op mijn foto's betrekken.
Toen Bart en Mels naar mijn foto's keken was ik zeer nieuwsgierig wat zij van mijn foto's zouden vinden. Ik had de week ervoor heel veel foto's gemaakt maar de meeste foto's die ik tot nu toe bij Vincentius had gemaakt waren te uitleggerig, ze waren te duidelijk. Ze waren dan ook niet spannend om naar te kijken. Maar ze waren wel nodig om een beeld te vormen, om uit te zoeken wat wel en wat niet werkt, welke beelden wel en welke beelden niet interessant zijn.
Gelukkig zaten er wel een paar tussen waar ik mee aan de slag kan. Wat mijn zelfvertrouwen wel een oppepper gaf was dat Bart en Mels die foto's eruit haalden die ik zelf ook het beste vond. Alleen hoe nu verder? op welke manier nu de foto's presenteren?
Mels vond de manier waarop ik foto's van Katowice had gecombineerd interessant en die aanpak zou ook goed kunnen werken voor mijn Vincentius project.
Plaats de vrijwilligers niet gelijk in dezelfde foto in hun werkzaamheden maar juist in een situatie die niet hun taak bij Vincentius laat zien en plaats hiernaast een beeld wat de activiteiten van Vincentius uitbeeldt en die twee naast elkaar zouden zo het verhaal vertellen.
Ik vind het echt een stoere aanpak! Ik vind echt dat het werk en ik ben vandaag weer opnieuw foto's gaan maken om deze manier verder te gaan uitwerken.
In het begin moest ik de omgeving weer opnieuw op me laten inwerken maar door te observeren en te gaan fotograferen zijn er verrassend veel boeiende foto's uitgekomen!
Het was wel moeilijk om de goede foto's van die zaterdag te evenaren. De 2 foto's van de man achter het tafeltje en de vrouw die in de keuken een sigaret rookt zijn heel rustig en stylistisch. In het hele gebouw van Vincentius is die rust verder niet te vinden en te veel foto's die op dezelfde manier zijn opgebouwd, lijkt mij ook erg saai. Dus ben ik foto's gaan maken vanuit verschillende perspectieven en hoeken en indeling, etc. Ik denk dat daardoor het boek een stuk dynamischer wordt.
