Vincentius

Inmiddels ben ik al 3 keer bij Vincentius geweest. Afgelopen vrijdag kreeg ik een rondleiding en werd mij verteld waar de stichting zich allemaal mee bezig houdt. In 2 uur tijd heb ik alles te horen gekregen: van het opzetten van de voedselbank tot de staancaravan in Vinkeloord voor mensen die geen vakantie kunnen betalen; van de straatkrant tot de winkel met tweedehands spullen.

Gisteren en vandaag ben ik in de ochtend wezen fotograferen. Ik werd zeer vriendelijk onthaald door de vrijwilligers die allemaal boven de vut gerechtigde leeftijd zijn. Waar ik ook kwam, iedereen had wel tijd voor een praatje. Ik probeer om deze opdracht zo open mogelijk te benaderen en niet al in mijn hoofd het soort foto's wat ik wil maken te projecteren. Ik weet nog niet wat de insteek van mijn verhaal precies gaat worden en dus fotografeer ik zoveel mogelijk en luister ik naar alle verhalen die worden verteld.


Terwijl ik door de winkel liep werd ik getroffen door alle herinneringen die bij mij bovenkwamen bij het zien van al die oude spullen. Ik herken namelijk heel veel spullen, die wij vroeger thuis ook hadden. Het is net alsof de winkel als een soort poort naar het verleden fungeert. Op zich vind ik dat wel een interessante gedachte, misschien ééntje die het uitpluizen waard is? ik laat het rustig op mij inwerken.



Morgen ga ik er weer naar toe. In de middag komen de koks om te koken voor het 'sociale' resaurant. Hier kunnen o.a. daklozen voor nog geen 3 euro warm eten.
Donderdag ga ik met de wagen mee om spullen bij mensen op te halen.