Tijdens de eerste BK les waar de grens van privé naar publiek werd besproken kreeg ik al gelijk het idee voor het parkje wat ik voor deze opdracht wil gebruiken.
Dit parkje ligt in het centrum van Den Bosch net achter een drukke straat. Je loopt een steegje in en slaat rechtsaf en dan kom je op een idyllisch plekje. Het is een soort pleintje met heel veel groen en een aantal klimrekken. Het pleintje grenst aan de tuinen van de mensen die om het pleintje/parkje wonen en ik geloof dat zij het ook onderhouden. Het is openbaar maar wanneer je er komt voel je je toch een beetje een indringer. Kortom als je het hebt over de grens tussen privé en openbaar dan is dit parkje wel de belichaming ervan.
Tenminste, zo zie ik het parkje terug in mijn geheugen. Want ik kan het niet meer terug vinden!!
Serieus!! Ik heb vandaag op mijn fiets gestapt met het idee dat ik er zo naar toe zou fietsen maar ik kan het echt niet meer vinden!! Ik heb zelfs op google earth gezocht maar ook daar heb ik het niet gezien. Kortom het parkje is verdwenen.
Op zich is het niet echt een probleem want toen ik het jaren geleden voor het eerst (en tevens laatst) heb gezien maakte het zo'n indruk op mij dat ik het zo op mijn netvlies tevoorschijn kan halen. Als uitgangspunt voor onze opdracht lijkt me dat geen slecht begin.
Ik ben vervolgens een aantal kunstwerken in zeer openbare parken in Den Bosch gaan fotograferen en probeerde te achterhalen welk verhaal er achter elk kunstwerk zit en of het met een bepaalde gedachte op die specifieke plaats is neergezet.
Tijdens mijn internet zoektocht naar de bedoeling achter de Bossche kunstwerken ging er een lichtje in mijn hoofd branden: ik kreeg het idee van het ideale park voor mij om de opdracht uit te voeren: Het park wat hoort bij Weverij de Ploeg in Bergeijk!!
Wat ben ik toch een doos, dat ik daar niet eerder aan heb gedacht!!
Meer dan 2 jaar heb ik bij werverij de Ploeg gewerkt en in de zomers vertoefden ik en mijn collegae in dat park wat bij de fabriek hoorde. Ik prees mij altijd gelukkig dat ik in zo'n omgeving mocht werken in plaats van op een of ander kantoor op een industrieterrein.
Weverij de Ploeg stond in Bergeijk. Het pand is in 1958 gebouwd en ontworpen door Gerrit Rietveld. Het park wat erbij hoort is ontworpen door Mien Ruys. En hoewel het park bij de fabriek hoort en dus eigendom is (was) van Weverij de Ploeg was het ook openbaar, mensen mochten het park gewoon gebruiken om te wandelen, de hond uit te laten, te spelen, te picknicken etc. Ideaal voor de opdracht dus! En het heeft zo veel historie en ik kan er zo veel over vertellen en voor de mensen van Bergeijk is het gebied zo belangrijk dat ik er voldoende inspiratie uit kan halen om een passend kunstwerk te maken.
Interessant detail: de fabriek staat sinds 2007 leeg. het bedrijf is overgenomen door een concurrent en de productie in Bergeijk is gestaakt. Het overige personeel is verhuisd naar de locatie van de concurrent in Aarle Rixtel. Een perfecte aanleiding om een kunstwerk te maken ter nagedachtenis aan de Ploeg!
Minor beeldende kunst
Onze eerste les van de minor beeldende kunst zit erop.
De opdracht luidt als volgt:
Beeld in de openbare ruimte
De tuin is de overgang van de privé-omgeving naar het publieke domein. Een omgeving waar men een persoonlijke invulling aan geeft en die ook openlijk getoond kan worden. Het park is misschien de spiegelende tegenhanger daarvan: Waar men doorheen de tuin het publieke domein bereikt, zoekt men in het openbaar groen naar een individuele plek; om te zitten of te spelen, te jagen of te slapen of om te offeren aan Venus.
In parken en tuinen af en worden bijzondere objecten geplaatst. Deze betekenisvolle objecten zijn of direct gerelateerd aan de omgeving of verwijzen naar andere relaties die voor de bezitter van de tuin of het park van betekenis zijn. In alle gevallen gaat het om zorgvuldig gekozen objecten die ook wat betreft de gekozen materialen niet toevallig zijn. Deze objecten zijn anders van aard dan de typische voorwerpen die men aantreft als kunsttoepassing in de openbare ruimte. een object in park of tuin verhoudt zich namelijk niet alleen met de directe ruimte, de gebruiker of de monumentale architectuur, maar vooral ook met de levende natuur. Het voorwerp, en soms het ontwerp, ontleent zijn betekenisvolle bestaan voor een deel aan de biologische entiteit terwijl het op zichzelf doods is en niet tot feitelijke groei in staat.
De opdracht luidt als volgt:
Beeld in de openbare ruimte
De tuin is de overgang van de privé-omgeving naar het publieke domein. Een omgeving waar men een persoonlijke invulling aan geeft en die ook openlijk getoond kan worden. Het park is misschien de spiegelende tegenhanger daarvan: Waar men doorheen de tuin het publieke domein bereikt, zoekt men in het openbaar groen naar een individuele plek; om te zitten of te spelen, te jagen of te slapen of om te offeren aan Venus.
In parken en tuinen af en worden bijzondere objecten geplaatst. Deze betekenisvolle objecten zijn of direct gerelateerd aan de omgeving of verwijzen naar andere relaties die voor de bezitter van de tuin of het park van betekenis zijn. In alle gevallen gaat het om zorgvuldig gekozen objecten die ook wat betreft de gekozen materialen niet toevallig zijn. Deze objecten zijn anders van aard dan de typische voorwerpen die men aantreft als kunsttoepassing in de openbare ruimte. een object in park of tuin verhoudt zich namelijk niet alleen met de directe ruimte, de gebruiker of de monumentale architectuur, maar vooral ook met de levende natuur. Het voorwerp, en soms het ontwerp, ontleent zijn betekenisvolle bestaan voor een deel aan de biologische entiteit terwijl het op zichzelf doods is en niet tot feitelijke groei in staat.
Tweede periode van het tweede jaar is alweer 4 weken voorbij maar ik wilde toch nog even het resultaat met jullie delen.
Mijn boekje is in goede aarde gevallen een 8!!! Ik ben er errug blij mee!! :-)
Het proces had een moeilijke start maar ik ben er best trots op dat ik doorgezet heb. Mijn grootste verdienste deze periode is dat ik op een gegeven moment door had dat de foto's die ik had gemaakt niet werkten. Na het telefoongesprek met Bart wist ik eindelijk waar het aan lag. Ik hoop dat ik het inzicht wat ik in deze periode heb verkregen zal kunnen toepassen bij de volgende projecten.
Qua timing vind ik het wel jammer dat we nu een minor beeldende kunst hebben omdat ik graag mijn nieuw verkregen inzichten had willen toepassen met een nieuwe fotografische opdracht.
Abonneren op:
Posts (Atom)
