Het meelopen met het Grote Broer project is vanwege het weer nu al 2x afgezegd. Ik heb een nieuwe afspraak gemaakt voor dinsdag 5 januari in de hoop dat het weer het dan wel toelaat voor de jongens om de straat op te gaan.
Diezelfde dag heb ik ook een afspraak staan met het Women Fit project om nogmaals te proberen om de sportende allochtone vrouwen te fotograferen. Ik hoop dat ik ze kan overtuigen als ik beloof ze onherkenbaar in beeld te zetten.
Morgen ga ik het NAC street league project fotograferen. Er is een zaalvoetbal toernooi waarbij voetbalelftallen van allerlei verschillende wijken uit Breda tegen elkaar gaan voetballen. Mij is beloofd dat het een multi culti evenement zal worden!
Als laatste afspraak heb ik een evenement van het Grote Broer project. op 7 januari gaan jongeren voor ouderen koken in een bejaardentehuis en dan gaan ze samen eten.
Ondertussen heb ik ook eindelijk een reactie gekregen van de contactpersoon van de Molukse gemeenschap. Hij heeft mensen gevonden die wel gefotografeerd willen worden. Maar ik wete niet precies wat ik ermee wil. Zondag maar even met Steffie overleggen.
The Nanny 2
Het gezin waarvan ik foto's heb mogen maken, komt uit Egypte. Naast de foto's met de Nanny heb ik ook foto's van hun interieur gemaakt omdat ik daardoor gefascineerd was geraakt. Ik kan ze waarschijnlijk niet voor de serie gebruiken maar ik vind ze erg mooi, dus vandaar dat ik ze toch even wil laten zien.
hierbij een aantal in hun originele formaat (dus niet vierkant).
hierbij een aantal in hun originele formaat (dus niet vierkant).
The Nanny
Ik heb weer bij een ander project van FMO kunnen fotograferen. Dit keer bij het Nanny project. In het kort gaat het bij dit project om kortstondige maar intensieve hulp bij het opvoeden van kinderen. Via de thuiszorg van Breda ben ik in contact gekomen met 1 van de Nanny's en zij heeft een gezin gevonden waar ik thuis mocht fotograferen. Tijdens het bezoek gebeurde er niet veel, er werd eigenlijk alleen maar gepraat, dus dat het om hulp bij de opvoeding gaat is niet uit de foto's te herleiden maar dat is volgens mij nu juist een sterk punt want ik wil juist niet dat de foto's letterlijk laten zien wat er gebeurt. Bedoeling is uiteindelijk dat de foto's in de serie het verhaal gaan vertellen. Ik heb zowel mijn mijn digitale camera als mijn 6x6 camera gefotografeerd. Het rolletje heb ik nog niet laten ontwikkelen dus hierbij slechts een aantal foto's van de digitale.
Gisteren bij Dannie Driedijk geweest van het nanny project. Ook dit lijkt mij een zeer interessant project. Mensen met 'lichte' opvoedingsproblemen kunnen bij dit project terecht voor intensieve kortstondige begeleiding.
Maar ook hier heb ik weer te maken met een kwetsbare groep. Ik denk dat de mensen die bij dit project betrokken zijn nou niet zitten te wachten op een fotograaf die hun problemen aan de buitenwereld blootlegt.
Eigenlijk vergt dit project meer tijd om vertrouwen op te bouwen. De kans op succes is dan veel groter. Als ik hier druk ga uitoefenen gaat het project niet door, ben ik bang. Dannie, zelf een enthousiaste hobby fotograaf, is helemaal bereid mee te werken. Hem lijkt het een goed project. We hebben afgesproken dat hij contact op zal nemen met de 'Nannies' om te pijlen of er gezinnen in behandeling zijn die wel mee zouden willen werken. Moeten de Nannies natuurlijk ook zelf willen meewerken. De nannies zullen dan contact met mij opnemen om een afspraak te maken. Ik moet dus wachten op een telefoontje. Dat betekent geduld en de boel overlaten aan iemand anders, beide zijn erg moeilijk voor mij. Ik ben niet de meest geduldige persoon en het succes van een project aan iemand anders overlaten, daar ben ik al helemaal niet goed in! Maar ik zal wel moeten want anders krijg ik helemaal niets voor elkaar.
Zou ik al kunnen informeren????
Maar ook hier heb ik weer te maken met een kwetsbare groep. Ik denk dat de mensen die bij dit project betrokken zijn nou niet zitten te wachten op een fotograaf die hun problemen aan de buitenwereld blootlegt.
Eigenlijk vergt dit project meer tijd om vertrouwen op te bouwen. De kans op succes is dan veel groter. Als ik hier druk ga uitoefenen gaat het project niet door, ben ik bang. Dannie, zelf een enthousiaste hobby fotograaf, is helemaal bereid mee te werken. Hem lijkt het een goed project. We hebben afgesproken dat hij contact op zal nemen met de 'Nannies' om te pijlen of er gezinnen in behandeling zijn die wel mee zouden willen werken. Moeten de Nannies natuurlijk ook zelf willen meewerken. De nannies zullen dan contact met mij opnemen om een afspraak te maken. Ik moet dus wachten op een telefoontje. Dat betekent geduld en de boel overlaten aan iemand anders, beide zijn erg moeilijk voor mij. Ik ben niet de meest geduldige persoon en het succes van een project aan iemand anders overlaten, daar ben ik al helemaal niet goed in! Maar ik zal wel moeten want anders krijg ik helemaal niets voor elkaar.
Zou ik al kunnen informeren????
Voor zondag en dinsdag had ik nieuwe afspraken staan voor andere FMO projecten.
Zondag zou ik een voetbalwedstrijd van de NAC Street League fotograferen en dinsdagmorgen sportende vrouwen van het Women Fit project.
Zondag heb ik zowel mijn Nikon D700 als mijn Hasselblad meegenomen. Met de Hasselblad heb ik uiteindelijk maar 6 foto's gemaakt maar het was ook moeilijk om een voetbalwedstrijd met deze camera vast te leggen, te veel beweging. Dus ik was wel blij dat ik ook mijn slr camera bij me had. Interessant genoeg heb veel minder foto's hiermee gemaakt dan dat ik normaal zou doen. De rust en concentratie van het fotograferen met een Hasselblad nam ik mee bij het fotograferen met de slr camera.
Dinsdag morgen vroeg in de auto gestapt zodat ik om 9 uur in Breda zou zijn voor het Women Fit project. Bedoel was dat ik met de vrouwen zou praten om uit te leggen wat mijn project inhoudt en waar de foto's voor bedoeld zijn. Ik hoopte zo hun toestemming te krijgen maar de kans was klein aangezien het om allochtone vrouwen ging. En inderdaad, op 1 vrouw na vond niemand het oke dat ik foto's zou maken, vooral toen duidelijk werd dat de foto's openbaar gemaakt zouden worden via de beeldbank van het stadsarchief. De vrouwen waren tijdens het bewegen van top tot teen bedekt, dus ook het hoofddoekje ging niet af maar ze voelden zich toch 'naakt'. ze vonden dat ze er belachelijk uitzagen en alle gordijnen moesten ook helemaal dicht, geen kiertje mocht er zijn. Uiteindelijk heb ik meegedaan zodat de vrouwen zich niet bekeken voelden en nadat iedereen weer weg was heb ik een foto gemaakt van de lege ruimte met de Hasselblad natuurlijk. Buiten heb ik het rolletje volgeschoten met een beeld van het buurthuis waar het sporten wordt georganiseerd en een foto van een heelijk aftands rijtje woningen.
Na het fotograferen ben ik via Tilburg naar huis gereden. In Tilburg heb ik mijn rolletje ingeleverd bij PLM Photofinishing. Volgende dag kon ik het alweer ophalen!
Zondag zou ik een voetbalwedstrijd van de NAC Street League fotograferen en dinsdagmorgen sportende vrouwen van het Women Fit project.
Zondag heb ik zowel mijn Nikon D700 als mijn Hasselblad meegenomen. Met de Hasselblad heb ik uiteindelijk maar 6 foto's gemaakt maar het was ook moeilijk om een voetbalwedstrijd met deze camera vast te leggen, te veel beweging. Dus ik was wel blij dat ik ook mijn slr camera bij me had. Interessant genoeg heb veel minder foto's hiermee gemaakt dan dat ik normaal zou doen. De rust en concentratie van het fotograferen met een Hasselblad nam ik mee bij het fotograferen met de slr camera.
Dinsdag morgen vroeg in de auto gestapt zodat ik om 9 uur in Breda zou zijn voor het Women Fit project. Bedoel was dat ik met de vrouwen zou praten om uit te leggen wat mijn project inhoudt en waar de foto's voor bedoeld zijn. Ik hoopte zo hun toestemming te krijgen maar de kans was klein aangezien het om allochtone vrouwen ging. En inderdaad, op 1 vrouw na vond niemand het oke dat ik foto's zou maken, vooral toen duidelijk werd dat de foto's openbaar gemaakt zouden worden via de beeldbank van het stadsarchief. De vrouwen waren tijdens het bewegen van top tot teen bedekt, dus ook het hoofddoekje ging niet af maar ze voelden zich toch 'naakt'. ze vonden dat ze er belachelijk uitzagen en alle gordijnen moesten ook helemaal dicht, geen kiertje mocht er zijn. Uiteindelijk heb ik meegedaan zodat de vrouwen zich niet bekeken voelden en nadat iedereen weer weg was heb ik een foto gemaakt van de lege ruimte met de Hasselblad natuurlijk. Buiten heb ik het rolletje volgeschoten met een beeld van het buurthuis waar het sporten wordt georganiseerd en een foto van een heelijk aftands rijtje woningen.
Na het fotograferen ben ik via Tilburg naar huis gereden. In Tilburg heb ik mijn rolletje ingeleverd bij PLM Photofinishing. Volgende dag kon ik het alweer ophalen!
Deze periode hebben we veel interessante lessen gehad. Met name de lessen van Michiel van Opstal over de diverse documentaire strategieën waren zeer verhelderend. Ze hebben me geholpen om inzicht in mijn werkwijze te krijgen. En toch stap ik weer met ogen open in een oude valkuil.
Na de eerste keer foto's maken van een FMO project was ik absoluut ontevreden over de foto's die ik had gemaakt. Ze leken te veel op het type foto's wat ik voor mijn commerciële opdrachten maak: letterlijk, inhoudelijk oninteressant en qua compositie.......Het waren nou net de foto's die ik niet meer wilde maken. Dus toen de foto's tijdens de zaterdag bespreken liet zien en mijn ontevredenheid liet blijken, kreeg ik zowel Steffie als mijn klasgenoten over mij heen. Er zaten volgens hen heel wat mooie momenten in de foto's. Volgens Steffie was ik teveel bezig met een beeldtaal die ik nog niet beheers (bijvoorbeeld de beeldtaal van Rob Hornstra). Hmm, na die opmerking kwam een soortgelijke opmerking van Karin uit het eerste jaar bij mij naar voren: 'laat de gedachte los van de fotograaf die je denkt te willen zijn!'
Volgens Steffie was de situatie waar ik was om foto's te maken ook best moeilijk: je komt ergens aan en je weet van te voren niet wat je kunt verwachten. Ik had ook mijn telelens niet meegenomen wat natuurlijk niet zo slim was. Hierdoor kon ik niet goed op mijn onderwerp inzoomen.
Het wordt tijd dat ik mijn Hasselblad ga gebruiken! Volgens Steffie zal mij dat leren om meer tijd te nemen voor het maken van een foto. Niet meer achter elkaar doorklikken maar elke foto bewust van wat ik fotografeer en wat ik niet fotografeer.
Na de eerste keer foto's maken van een FMO project was ik absoluut ontevreden over de foto's die ik had gemaakt. Ze leken te veel op het type foto's wat ik voor mijn commerciële opdrachten maak: letterlijk, inhoudelijk oninteressant en qua compositie.......Het waren nou net de foto's die ik niet meer wilde maken. Dus toen de foto's tijdens de zaterdag bespreken liet zien en mijn ontevredenheid liet blijken, kreeg ik zowel Steffie als mijn klasgenoten over mij heen. Er zaten volgens hen heel wat mooie momenten in de foto's. Volgens Steffie was ik teveel bezig met een beeldtaal die ik nog niet beheers (bijvoorbeeld de beeldtaal van Rob Hornstra). Hmm, na die opmerking kwam een soortgelijke opmerking van Karin uit het eerste jaar bij mij naar voren: 'laat de gedachte los van de fotograaf die je denkt te willen zijn!'
Volgens Steffie was de situatie waar ik was om foto's te maken ook best moeilijk: je komt ergens aan en je weet van te voren niet wat je kunt verwachten. Ik had ook mijn telelens niet meegenomen wat natuurlijk niet zo slim was. Hierdoor kon ik niet goed op mijn onderwerp inzoomen.
Het wordt tijd dat ik mijn Hasselblad ga gebruiken! Volgens Steffie zal mij dat leren om meer tijd te nemen voor het maken van een foto. Niet meer achter elkaar doorklikken maar elke foto bewust van wat ik fotografeer en wat ik niet fotografeer.
Abonneren op:
Posts (Atom)
