Het was een zeer vruchtbaar gesprek waarbij ik meer heb geleerd over de insteek van het fonds. In het kort: omdat de reguliere subsidietrajecten van de gemeente erg bureaucratisch en traag zijn, is het FMO in het leven geroepen waardoor kleine initiatieven snel over geld kunnen beschikken om hun projecten tot uitvoering te brengen. hierdoor zijn de projecten persoonlijker en meer op maat gesneden. het zijn namelijk projecten die door betrokken zelf zijn geinitieerd en niet door organisaties die aan tafels projecten verzinne. Ik breng het nu een beetje gechargeerd maar zo is het verschil snel duidelijk te maken.
Ik heb met Jan en Francien mijn selectie van projecten doorgenomen en door hun imput heb ik deze lijst nu aangepast. want sommige van 'mijn' projecten waren nog in de beginfase en dus nog niet te fotograferen. Jan kwam zelf ook met een paar projecten waarvan hij vond dat ze geschikt waren. Deze heb ik in mijn lijstje opgenomen omdat ik het wel met hem eens ben.
Ik worstel nog wel met hoe ik het project wil gaan aanpakken. maar ik denk dat ik dara pas een antwoord op krijgt wanneer ik echt met fofograferen ga beginnen. Ik had met Mireille afgesproken dat ik haar woensdag zou bellen want het helpt mij om mijn gedachtes te ordenen door er met iemand over te praten. Mireille weet de juiste vragen te stellen en helpt mij goed om een duidelijke focus te krijgen. Zij verwoordde gisteren iets waar ik nog steeds mee zat, namelijk of ik nu meerdere FMO projecten wil fotograferen of dat ik me op 1 project richt. Deze keuze heeft natuurlijk alles te maken met wat ik uiteindelijk wil vertellen.
Na het gesprek van gisteren met de FMO medewerkers ben ik nu eerder geneigd om er slechts 1 project uit te halen. De projecten van het FMO onderscheiden zich namelijk van het reguliere hulpverleningstraject door de kleinschaligheid en betrokkenheid.
ik denk dat door me te verdiepen 1 project, deze intimiteit beter uitgebeeld kan worden.
Ik heb in de beeldbank van Amsterdam 2 projecten gevonden die de verschillende benaderingen hebben toegepast.
Otto Snoek heeft met zijn serie Confortzone foto's in Amsterdam gemaakt die de veelzijdigheid en omvang van het aanbod van vermaak evenementen in Amsterdam laat zien. Hij verdiept zich niet in 1 evenement maar laat verschillende evenementen zien:
foto's Otto Snoek
Een andere aanpak heeft fotografe Anne Marie Trovato. Zij heeft een Nederlands Turks meisje gevolgd die na de lagere school naar het VMBO is gegaan. Voor het eerst begeeft dit meisje zich buiten haar eigen wijk. Zij richt zich met deze reportage op 1 meisje maar dat verhaal is een voorbeeld voor meerdere allochtone kinderen die zich in twee werelden bevinden: thuis traditioneel en op school Nederlands.
foto's: Anne Marie Trovato
