Als eerste heb ik met zuster Birgit gesproken, ik werd op haar kamer uitgenodigd waar ze al gelijk commentaar op kreeg want dat was toch niet helemaal de gewoonte. Maar Zuster Birgit heeft daar geen boodschap aan. Zij gaat toch haar eigen weg. Althans dat wil ze me doen geloven, of het waar is heb ik nog niet kunnen toetsen. Zoals zuster Birgit al tijdens mijn eerste bezoek had aangegeven, kwam ze uit en welgestelde Bossche familie die niet erg gelovig was. Haar ouders hadden het er moeilijk mee dat ze het klooster inging want in die tijd, in de jaren '50, nam je afscheid van je familie als je het klooster inging. Je mocht niet meer naar huis en je kreeg 1x in de 3 maanden bezoek. Zuster Birgit wilde graag missie zuster worden en dat is ze ook bijna haar hele 'nonnen carrière' geweest. Het grootste gedeelte heeft ze in Tanzania doorgebracht waar de congregatie haar eigen klooster heeft gesticht. Nu ze weer in Nederland is heeft ze 2 taken binnen het klooster: Ze is de chauffeur voor de oudere nonnen, wanneer die ergens heen willen, brengt zuster Birgit hen en ze heeft op dinsdagmiddag telefoondienst. Voor de rest brengt ze veel tijd door met haar familie. Op haar kamer heeft ze 2 dwerg papagaaitjes losvliegen. dit zijn Jip en Janneke en het zijn haar troetelkindjes. Tijdens het gesprek met haar kreeg ik toch een beetje het idee dat ze aansluiting mist. Na al die jaren in het buitenland is het moeilijk aanpassen aan de Nederlandse manier. Zo vertrouwt ze geen van de overige nonnen de zorg van haar vogeltjes toe. Als ze op vakantie gaat (lees: op bezoek bij haar familie) dan gaan de vogeltjes mee.Zuster Clara benadrukte een paar keer dat de resultaten die ze bereikt hebben in Tanzania niet mogelijk was geweest zonder de hulp van de zusters in NL. In het begin hadden ze daar niets en ruilden ze kleding om voor voedsel. De kleding was in NL verzameld. Ze wilde nadrukkelijk vermelden dat het een 'team effort' is geweest. Als ik ook nog met zuster Clara zou spreken dan moest ik dat wel in mijn achterhoofd houden want blijkbaar gaat zuster Clara geestelijk achteruit en denkt ze dat zij alles alleen heeft gedaan.
