Haleluja!

Afgelopen donderdag anderhalf uur met Bart aan de telefoon gehangen om mijn project te bespreken. Ik kreeg namelijk niet echt het gevoel dat ik op de juiste weg zat. In de foto's die ik woensdag had gemaakt zat geen ziel. Wat was de noodzaak om ze te maken? Achteraf gezien heb ik heb ik gewoon geregistreerd wat ik om me zag in de hoop dat ze in combinatie met andere foto's mij een verhaal zouden vertellen. ik begin te beseffen dat dat mijn grootste probleem is; fotograferen zonder duidelijk te hebben wat ik wil vertellen. Tuurlijk, als je de eerste keer gaat fotograferen dan doe je eigenlijk onderzoek en kun je op zoek gaan naar de verhalen maar in deze fase van de opdracht moet ik toch echt duidelijk hebben wat ik wil vertellen en hoe ik het wil laten zien. Bart bevestigde dat ik te registrerend bezig was geweest. Hij raadde mij aan nog een keer naar mijn foto's te kijken en deze opnieuw te kaderen, 'kruip op je onderwerp!'. Laat alleen dat zien wat je verhaal duidelijk maakt, de rest is ruis!
Dus ben ik aan de slag gegaan en tot mijn eigen verbazing begon ik verhalen te zien in de details die ik uit de foto's isoleerde. Gek genoeg heb ik die details uit de foto's gehaald die mij ook verleid hebben om de foto in eerste instantie te maken. De boodschap ging echter verloren in de ruis.