Morgen ga ik naar zijn winkel voor een praatje en ja natuurlijk is het een sportwinkel gericht op vechtsport.
Ik heb een goed gevoel bij hem, hij is erg aardig en iedereen in de gym begroet hem, hij geniet veel respect. Hij is nog wel verlegen want hij heeft, ondanks de opmerkingen van anderen, vanavond zijn Tshirt nog niet uitgedaan terwijl hij er wel een tanktop onder droeg. Maar ik ben geduldig, ik wil niets forceren, het komt vanzelf. Ik zou ook wel graag bij hem thuis fotograferen maar ook dat wil ik nog niet forceren, eerst zijn vertrouwen winnen en dat van zijn vriendin want die blijkt nogal bezitterig te zijn. Ook is hij galant want toen we weer weggingen hielp hij me in mijn jas. Dat had hij van zijn moeder geleerd. Charmant nietwaar??





