Afgelopen week was ik tot de conclusie gekomen dat een reportage over bodybuilders niet de weg was die ik wilde gaan. Ik kon er totaal geen enthousiasme voor opbrengen. Dus wilde ik het over een andere boeg gooien. Wat ik nog steeds interessant vind is de grens tussen pijn en lichamelijk genot. Waar gaat genot over in pijn en visa versa. Een andere manier om het te omschrijven zou zijn: de pijn die iemand moet doorstaan om lichamelijk genot te ervaren.
Tijdens de bespreking werd me het vuur aan de schenen gelegd waarom ik afzag van mijn onderwerp de bodybuilders. Ik voelde alsof ik toch in die richting gedrukt werd en begon als natuurlijke reactie hierop tegen te sputteren. Ik heb de argumenten echt wel in mijn hoofd opgeslagen en ik zal zeker iets mee doen maar op dat moment zaterdag voelde ik alleen maar meer aversie naar het onderwerp. Dansers fotograferen leek me op dat moment toch een beter verhaal opleveren.
genoeg tekst voor even. Hierbij wat beelden die mij hebben geïnspireerd
Het is nu alweer woensdag en ik heb alles even een paar dagen laten bezinken. Ongelofelijk wat een paar dagen weer voor een invloed kan hebben. Op dit moment ben ik weer gematigd positief naar mijn onderwerp van bodybuilders (wat natuurlijk over een paar dagen weer anders kan zijn). Vandaag heb ik een flyer gemaild naar een aantal fitnesscentra in de regio met de vraag deze op het prikbord te hangen.
Nou maar afwachten of er een reactie op komt.Ondertussen ga ik ook nog een andere invalshoek onderzoeken. maar daar over later meer.
